سازمان بهزیستی و تأمین سلامت روان جامعه

روز ۲۵ تیرماه، سالروز تأسیس سازمان بهزیستی، در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران روز بهزیستی نام گرفته تا با معرّفی بیشتر جایگاه، اهمیت و وظایف این سازمان، زمینه های مشارکت بیشتر مردم با این سازمان حمایتی فراهم گردد. سازمان بهزیستی را به حق باید یکی از در خشان ترین دستاوردهای انقلاب اسلامی در جهت کمک به محرومین و گسترش عدالت اجتماعی دانست که با مجموعه ای از تدابیر، خدمات، فعالیّتها و حمایتهاى غیر بیمه اى، دستگیری از درماندگان را به عهده دارد و هدف اصلی آن تأمین سلامت روحی و جسمی قشرهای محروم و انسان هائی است که بنا به دلایل محیطی، اجتماعی، اقتصادی و ارثی و نیز داشتن مشکلات جسمی، روانی، عاطفی، گرفتار نابسامانی و دچار عدم تعادل در زندگی شده اند و عدم رسیدگی به آنها می تواند به سلامت روانی جامعه آسیب زده و مانع نشاط، پیشرفت و تکامل آن گردد.
باید دانست که با توجه به آموزه های اسلامی و فرهنگ غنی مردم ایران، از گذشته تاکنون طیف وسیعى از خدمات اجتماعى توسط خانواده ها، افراد نیکوکار، روحانیت و مساجد ارائه مى شده و موسسات اجتماعى کوچک و بزرگ با تکیه بر نهاد وقف، نه تنها در حوزه بهزیستى بلکه در سایر امور فرهنگى، اجتماعى و اقتصادى به فعالیت مى پرداخته اند که نمونه چنین مراکزى، مکتبخانه ها، مدارس، حوزه هاى علمیه، شفاخانه ها، بیمارستانها و کاروانسراهائی است که قرنها در خدمت جامعه بوده اتد. امّا پس از پیروزى انقلاب اسلامى ایران، شهید دکتر محمد على فیاض بخش با کمک شهید سید محمد باقر لواسانى و تنى چند از همفکرانشان، جهت تکمیل و بهینه سازی خدمات اجتماعی سنتی، لایحه تشکیل سازمان بهزیستى کشور را به شوراى انقلاب پیشنهاد کردند و پس از تصویب آن توسط این شورا در ۲۵ تیرماه ۱۳۵۹، با تلاش شبانه روزی توانستند سازمانی کار آمد براى خدمت به محرومان و مستضعفان کشور ایجاد کنند.

مروری کوتاه بر بیش از ۵۰ وظیفۀ قانونی سازمان بهزیستی همچون ترک اعتیاد و جامعه پذیری معتادان، نگهداری از معلولان و سالمندان و کودکان بی سرپرست، مشاوره های روانشناسی و ژنتیک، آموزشهای قبل از ازدواج و دهها وظیفه مهم دیگر، وسعت، قداست و حسّاسیت کار این سازمان را بخوبی نشان می دهد. امّا بهرحال تمرکز اصلى فعالیّتها و برنامه هاى بهزیستی بر پیشگیرى از فرو پاشى زندگى افراد و خانواده هائى است که به علت مشکلات اقتصادى و ناهنجاریهاى اجتماعى و فرهنگى دچار آسیب پذیرى و ناتوانى هاى محتلف شده اند و یا از معلولیّتهاى جسمى و روانى رنج مى برند. که البته خدمت رسانى به این گروهها با کیفیت مطلوب هنگامى امکان پذیر است که مردم متدیّن و خیّر کشورمان، با این نهاد مقدّس، که از توان تخصّصی و اجرائی بسیار بالائی برای خدمت به محرومان و اقشار آسیب پذیر برخوردار است، همکاری فعّال داشته باشند تا ضمن ادای تکالیف شرعی کمک به درماندگان، در تأمین سلامت روان جامعه نیز نقش آفرین باشند. انشاءا… .

موسوی زاده




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.