شبکه های اجتماعی نعمت یا نقمت

 

گسترش فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی در جهان و امکان دسترسی به هر نوع اطلاعات مورد نیاز انسانها از طریق این فضاها و شبکه ها، استفادۀ فراگیر از این ابزار را برای همۀ افراد و سازمانها به ضرورتی اجتناب ناپذیر بدل کرده است، بطوریکه امروزه تصوّر انجام بسیاری از فعالیتهای روزمره بدون استفاده از این امکانات محال بنظر می رسد.  امّا از آنجا که این فنآوریهای نو نیز همچون سایر پدیده های مصنوع بشر خاصیتی دوگانه در جهت ارتقاء و یا تخریب فرهنگ جامعه داشته باشند، لذا باید در حالیکه زمینه بهره مندی از مزایای آن فراهم می گردد در برابر آسیبهای بسیار زیانبار آن نیز برنامه ریزی شود. 

برای شبکه های اجتماعی مزایائی همچون؛ امکان دسترسی عموم مردم به آن، کاهش هزینه های اقتصادی و اجتماعی، دستیابی به آخرین اطلاعات تخصّصی، امکان برقراری ارتباط با مخاطب و مانند آن برشمرده اند و از خطرات و معایبی نیز همچون ایجاد آشفتگی رفتارهای فردی و اجتماعی، سلطۀ فرهنگ بیگانه، تقویت انزوا و گسیختگی اجتماعی و شکاف نسلی، کاهش نقش نظارتی خانواده بر فرزندان، اتلاف وقت و عمر مردم در پیگیری مسائل کم اهمیت، پخش شایعات و دروغهای برهم زنندۀ آرامش جامعه، به خطر افتادن حریم شخصی، تهاجم به ارزشهای ملّی و مذهبی، ایجاد شبهه در باورها ومانند آن برخوردار است.

گفته می شود در حالیکه متوسط ضریب نفوذ شبکه جهانی در دنیا کمتر از ۵۰ درصد است، در کشور ما این ضریب به بیش از ۸۰ درصد رسیده و در حالیکه متوسط صرف وقت برای شبکه های اجتماعی در دنیا در روز به یک ساعت نرسیده، در ایران بیش از ۵۰ درصد از مردم و نزدیک ۸۰درصد از جوانان؛ روزانه تا ۹ ساعت از وقت خود را صرف شبکه های اجتماعی می کنند که بخش عمده ای از محتوای این شبکه ها را مطالب غیرمفید، تکراری، ضدِّارزشی و مانند آن تشکیل می دهند و بسیاری از این شبکه ها که توسط افراد خوش فکر و خیرخواه و با اهدافی متعالی راه اندازی و در ابتدا مدیریت شده اند، با استحالۀ مدیر شبکه یا انزوای وی توسط نفوذ افراد هتاکِ جاهل یا مغرض در نهایت به وسیله ای جهت تخریب ارزشهای مورد احترام جامعه و بستری جهت تهاجم فرهنگی دشمنان تبدیل می شوند و این در حالی است که با وجود نظارتهای دقیق و اعمال محدودیتهائی که در بسیاری از کشورها در مورد توسعۀ شبکه های اجتماعی صورت می گیرد، در کشور ما بنظر می رسد که این فضا کاملاً رها شده و در گسترش بیرویۀ آن نیز عمداً یا سهواً بخوبی بستر سازی می شود.

از شورای عالی فضای مجازی، شورای عالی انقلاب فرهنگی، مجلس شورای اسلامی و سایر نهادهای ذیربط انتظار می رود که با تهیۀ طرحهائی ضربتی ضمن کمینه کردن استفاده نادرست از شبکه های اجتماعی، زمینه استفاده از جنبه های مثبت این فنآوری را تقویت کنند. 

موسوی زاده

 




پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.