منابع طبيعي؛ بستر حيات انسانها!

منابع طبيعي از مهمترين سرمايه هاي ملّي است كه به همهِ نسلهائي كه در يك سرزمين زيست كرده و مي كنند تعلّق دارد، لذا حراست از اين سرمايهِ ملّي به عنوان امانتي در دست نسل امروز، مسئوليتي همگاني است. بمنظور آشنائي بيشتر مردم با اين سرمايهِ ارزشمند و مشاركت عمومي در حفظ و توسعهِ آن، در كشور ما هفتهِ سوم اسفند ماه، يعني از ۱۵ تا ۲۱ اين ماه به عنوان هفتهِ منابع طبيعي و روز اوّل آن بنام روز درختكاري نامگذاري شده است تا اهميت اين نعمت ارزشمند الهي كه علاوه بر فوايد مادي و معنوي بيشمار از مهمترين عوامل حفظ بشر در برابر آلودگي هاي رو به افزايش صنعتي است، بيشتر مورد توجّه قرار گيرد.  ‌

منابع طبيعي موادي هستند كه انسان در پيدايش آنها نقشي ندارد و در طبيعت به دو صورت تجديد شونده؛ مانند آب و خاك و جنگلها و مراتع و غيرقابل تجديد، مانند معادن ديده مي شوند. منابع طبيعي تجديد شونده تمامي ابعاد زندگي انسان را چنان دربرگرفته اند كه بدون آن حيات انسانها ميسّر نبوده و همين مسأله نير ضرورت حفاظت از آن را براي انتقال به نسلهاي آينده ايجاب كرده است. اين منابع كه تكيه گاهي مطمئن براي توسعه اقتصادي و اجتماعي، بستري براي رونق كشاورزي، عرصه اي براي تأمين مواد اوليهِ صنايع چوبي و كاغذي، زيستگاهي براي گونه هاي گياهي و جانوري، منبعي براي توليد اكسيژن، گردشگاهي براي تفريح و محل مناسبي براي گذراندن اوقات فراغت اند با توليد محصولات پرارزش گوناگون، زمينه اشتغال عده بسياري از افراد جامعه را فراهم مي سازد و سبب شكوفائي اقتصاد ملّي مي شوند.

امّا امروز روز جشن درختكاري است، منبع طبيعي تجديد شونده اي كه نگهداري و تكثير آن در فرهنگ غني ايراني از ديرباز جايگاهي ويژه داشته است و با ورود اسلام به ايران و تأكيدات فراوان اين دين آسماني و پيشوايان بزرگوار آن بر اهميت درخت و حفظ و گسترش اين عنصر حياتي، توجّه به آن رنگي ديني به خود گرفت و تا كمتر از ۲۰۰ سال قبل و پيش از ورود خسارت بار استعمارگران غربي به ايران، آثار عنايت ايرانيان به درخت و درختكاري در سراسر كشور بصورت باقيمانده از بيشه ها و باغ هاي مثمرو مفيدكاملاً مشهود بود.

پس از پيروزي انقلاب اسلامي ايران، بازگشت مجدّدي به سنّت حسنهِ توجّه به درخت و درختكاري در كشور صورت گرفت و با رواج فرهنگ درختكاري هر ساله، ميليونها نفر در سراسر كشور به كاشتن نهال و توسعهِ فضاي سبز مي پردازند كه اگر متوليان منابع طبيعي و محيط زيست كشور اندكي بخود بيايند و از همّتي كه مردم بخرج مي دهند بتوانند با برنامه ريزي صحيح و پيگيريهاي لازم بهره برداري كنند، بسياري از بي تدبيريهائي كه به كاهش زيانبار پوشش گياهي كشور و قلع و قمع جنگلها منجر شد، جبران شدني خواهد بود.

 

موسوي زاده