قیام مسلحانۀ منافقین

ورود سازمان مجاهدین خلق ایران(منافقین) به فاز نظامی و اعلام جنگ مسلحانه با جمهوری اسلامی ایران در ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ و کشتار بسیاری از مردم بیگناه توسط این سازمان را باید از تلخ ترین رویدادهای سالهای اولّیۀ پیروزی انقلاب اسلامی ایران بحساب آورد، زیرا در حالیکه کشور گرفتار تلاطم معمول پس از انقلاب بود و قدرتهای بیگانه بشدّت در حال توطئه گری و آشوب آفرینی در گوشه و کنار کشور بودند و استکبار شرق و غرب با تحریک و حمایت همه جانبۀ صدّام جنگی گسترده را به این انقلاب نوپا تحمیل کرده بودند، اقدام این گروهک فریبکار و قدرت پرست که جوانان زیادی را فریب داده و با خود همراه کرده بود، هزینۀ سنگینی بر کشور تحمیل کرد.

سازمان مجاهدین خلق را تعدادی از دانشجویان عضو جمعیت نهضت آزادی ایران در سال ۱۳۴۴تأسیس کردند تا با جذب جوانان و مبارزه مسلحانه، رژیم شاه را سرنگون کنند. این سازمان که در طول چند سال توانست به اقداماتی علیه رژیم پهلوی دست زند، با نفوذ ساواک، در سال ۱۳۵۲ به دام رژیم گرفتار شد و تحت تأثیر گروههای کمونیستی در داخل زندان در سال ۱۳۵۴، مارکسیسم را به عنوان ایدئولوژی خود پذیرفت، امّا سران این گروهک پس پیروزی انقلاب و آزادی از زندان  بنا را بر فريبکاري و نفاق گذاشته و با مخفي داشتن سوابق ارتداد خود و استفاده ابزاري از اسلام، به جذب جوانان و نوجوانان و جمع آوري کمکهاي مردمي پرداختند و همچنانکه از جزوات درون گروهيشان آشکار مي شود آنها هميشه مترصد بدست گرفتن قدرت بودند و با جمع آوري اسلحه هاي سرقتي، تصرف دانشگاهها و بعضی مراکز دولتی و آموزش سياسي و نظامي به هواداران، خود را براي روياروئي با جمهوری اسلامی ایران مهيا مي کرده اند.

منافقین که با فريب و جذب بني صدر رئيس جمهور وقت، خود را در چند قدمي قبضه کامل قدرت مي ديدند در مواجهه با عزل بني صدر از فرماندهي کل قوا در ۲۰ خرداد ۱۳۶۰ و سپس زمزمه طرح عدم کفايت او در مجلس، دچار سردرگمي شده و با این تصوّر؛ كه به دليل در گيري ارتش و سپاه در جنگ با متجاوزين بعثي، مشکلات اقتصادي نظير تحريم اقتصادي و نافروش ماندن نفت، نارضايتي مردم و مانند اينها، نظام فاقد نيروي دفاعي است و بمحض آغاز قيام مسلحانه، مردم به استقبال آمده و در سرنگوني نظام اسلامي آنها را ياري خواهند کرد، قيام مسلحانۀ خود را از ساعت ۴ عصر روز دوشنبه ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ در چند نقطه تهران آغاز کردند و درگيريهاي پراكنده و خشونت باري نيز در برخي شهرها به راه انداختند که به شهادت و مجروحيت چند نفر از هموطنان منجر گرديد امّا بمحض اطلاع مردم و حضور پاسداران و بسيجيان، شورشيان سرکوب شدند و بر اثر اشتباهي که در تحليل شرايط و محاسبه روحيۀ مردم و ميزان قدرت خود داشتند، نه تنها از قیام مسلحانۀ خود سودی نبردند بلکه بکلی از کشور و صحنۀ سیاسی آن طرد شدند.

موسوی زاده