چرا تعريض جاده رامهرمز- بهبهان در دستور كار نمايندگان اين دو شهر نيست

اگر قصد سفر به استان كهگيلويه و بوير احمد يا شيراز داشته باشيد و از مسير اهواز- بهبهان برويد  اولين موضوعي كه  توجه راننده خودرو و سرنشينان آن را جلب مي كند، جاده كم عرض و بي كيفيت مسير رامهرمز- بهبهان است كه هر قدر هم راننده ماهر و با تجربه اي باشي، باز هم بخاطر دو طرفه بودن جاده كمترين بي توجهي و ناشي گري راننده خودروي مقابل مي تواند به يك حادثه مرگبار بدل شود. اين در حالي است كه دو نماينده رامهرمز و بهبهان بايد پس از رفتن به مجلس تلاش براي تعريض اين جاده را در دستور كار خود قرار مي دادند، شايد هم در اين مورد كارهايي كرده باشند اما پيگيري هايشان ثمري نداشته است ضمن اينكه انجام اين كار از وظايف وزارت راه و شهرسازي و اداره كل آن وزارتخانه در استان است كه بايد به خاطر كم عرض ماندن اين جاده پاسخگو باشند.

نكته ديگري كه در جاده هاي برون استاني جلب توجه مي كند اين است كه در بخش هايي از مسير (خارج از استان ما) عمليات تعريض در هواي داغ و بادهاي آنچناني اين فصل انجام مي شود كه نشان مي دهند از فصل مناسب كه اتفاقا در استان ما و استان هاي همجوار آن طولاني است (از مهر تا ارديبهشت) عمليات راه سازي به خوبي پيش نمي رود. نتيجه آن كه نيروهاي راهسازي بايد در گرماي طاقت فرسا با قير مذاب و آسفالت داغ كنار بيايند و بعد از آسفالت هم با توجه به داغي آفتاب تا مدتي نبايد روي سطح آن تردد كرد، اما چون موانع اساسي نصب نمي شود، رانندگان رعايت نكرده و باعبور از روي آن به آسفالت جديد آسيب مي رسانند.

به نظر مي رسد اين اشكال به خاطر آن است كه اعتبارات در زمان مناسب كاري تامين نمي شود و اگر قرار باشد پول، اوائل تابستان تامين و در اختيار پيمانكار قرار گيرد، عمليات آسفالت به زمان گرم و سوزان موكول مي شود كه مسلما از كيفيت لازم برخوردار نخواهد بود، مگر اينكه مثل مهندس رحماني(يادش بخير) ريش پيش پيمانكاران گرو بگذارند و آن ها بدون دريافت پيش پرداخت كار را شروع كنند كه با اين شگرد كار راهسازي در زمان مناسب انجام مي شد.

 

خوزستان هم پول دارد هم كارهست، اين همه ناشكر نباشيم

 

در ياسوج با پيمانكاري سلام و عليكي كردم كه مي گفت محل كارش اهواز است، وقتي علت را پرسيدم كه چرا در استان خودش كه هوا به مراتب از خوزستان بهتر است كار اجرا نمي كند، گفت: پول در خوزستان است و پيمانكاران ديگر استان ها ترجيح مي دهند گرماي هوا و مشكلات جنبي آن را به جان بخرند تا كار به آنها سپرده شود.

غير از پيمانكاران ساير اهالي ديگر استان ها هم معتقدند كه وضع مالي خوزستاني ها از آن ها بهتر است و به همين دليل از خرج كردن و هزينه براي خورد و خوراك و خريدهاي ديگر مايه مي گذارند. وقتي از يك سوپر ماركتي قصد خريد چند قلم مواد غذايي با برندهاي معروف و با كيفيت را داشتيم، فروشنده گفت در اين شهر دنبال اين ها نگرديد چون مردم توان خريد ندارند و ما هم نمي آوريم تا روي دستمان نماند. شايد باورتان نشود ولي حقيقت دارد كه در برخي استان ها مردم سيب زميني و پياز را دانه اي مي خرند.

خلاصه كلامم اين است كه رسانه ها اين همه از استان بد نگويند و با اين كار مردم را به مهاجرت از خوزستان تشويق نكنند، مردم كه نمي توانند به تهران (آن هم به نقاط مرفه نشين) يا كلانشهرهايي كه از اهواز برتري دارند، بروند و به خاطر امتياز هايي كه داريم بايد مزيت هاي استانمان را هم در نظر بگيريم. مانند اينكه ما در زمستان قادر به بيرون رفتن از خانه و استفاده از شب ها هستيم، مسئولان هم شديدا پيگير رفع مشكلاتي مثل كمبود يا شوري آب هستند، قطعي برق هم در خوزستان به نسبت ساير استانها و حتي تهران خيلي كمتر است و گرما را مي توان با وسايل سرمايشي تحمل كرد، در حاليكه در ساير استان ها هم تابستان هوا گرم است و تمام تجهيزات و امكاناتشان براي خنك كردن ساختمان، كولر آبي است كه وقتي ما به آنجا سفر مي كنيم، برايمان قابل تحمل نيست. پس ضمن مطالبه گري براي رفع مشكلات، بايد شاكر نعمات هم باشيم و نيمه پر ليوان را هم ببينيم.

 

مشكل كمبود مربي پرورشي و حركت معكوس وزارت آموزش و پرورش

 

در حاليكه مدارس كشور از كمبود مربي پرورشي صلاحيت دار آسيب فراوان ديده و مي بينند و نمونه بارز آن وضعيتي بود كه در  دبيرستان معين با تخلف آشكار و ثابت شده مربي پرورشي آن اتفاق افتاد، وزارت آموزش و پرورش به جاي چاره جويي براي رفع اين كمبود، طي دستور العملي دستور داده كه براي هر پانصد دانش آموز، يك مربي پرورشي در نظر گرفته شود، اين در حالي است كه انتظار مي رفت تصميماتي براي استخدام مربيان پرورشي و آموزش آنان از طرف وزارتخانه اتخاذ شود، اما نه تنها چنين اقدامي صورت نگرفت، بلكه در سال تحصيلي آينده با بازنشسته شدن تعداد ديگري از معلمان كه قطعا مربيان پرورشي هم شامل آن خواهند شد، وضع از سالهاي گذشته بدتر و كمبود مربي پرورشي محسوس تر خواهد شد، بنابراين شايسته است مسئولان آموزش و پرورش استان به سهم خود موضوع را به مركز اطلاع داده و ضرورت افزايش مربيان پرورشي مدارس را با توجه به فضاي آسيب پذير منطقه به شكل كارشناسي منعكس كنند و نمايندگان هم در اين مورد تلاش داشته باشند.