شهادت پیشوای بخشنده

براي شيعيان که در طول تاريخ مورد هجوم و تعقيب غاصبين خلافت الهي بوده اند ، ايّام شادي و سوگواري حضرات معصومين عليهم السّلام فرصتي بوده تا با بزرگداشت اين ايّام، ضمن عرض ارادت خالصانه به آن بزرگواران و کسب معرفت از مکتب نورانيشان، فرياد عدالت طلبي مکتب شيعه را طنين انداز و آماده باش خود را براي برپائي نظامي عادلانه در جهان به رهبري پيشوايان الهي و جانشينان برحقّ نبيّ مکرّم اسلام صلي ا…عليه و آله و سلّم اعلام دارند. و فردا، آخرین روز ماه ذيعقده، سالروز شهادت جانگداز امام جواد عليه السلام، يکي از آن ايّام است، امامي كه انتخاب معجزه آسايش به امامت ورهبري شيعيان در سن ۸ سالگي، انتخاب وحياني جانشين پيامبر صلي ا… عليه و آله و سلم و لدُنّي بودن علوم ائمه عليهم السّلام را باثبات رسانيد و يكبار ديگر معجزه پروردگار را در واگذاري مسئوليت هدايت انسانها به كودكي خردسال نشان داد. ‌

آغاز امامت آن بزرگوار در سن كودكي براي همه، از جمله شيعيان، شگفت‌آور و براي دشمنان خاندان رسالت فرصتي مي‌نمود كه بتوانند با شكست او، به ويژه در مباحث ديني شان و جايگاه ارجمند اين خاندان را درميان مسلمين وعاشقان اهل‌بيت عليهم‌السّلام بي‌اعتبار كنند. ‌در اين ميان خاندان پليد عباسي كه پايداري حكومت غاصبانه خود را در بي‌اعتباري خاندان رسالت جستجو مي‌كردند فرصت را غنيمت شمرده و با برگزاري جلسات مناظره و گرد آوردن علماي بزرگ طرفدار خود كوشيدند تا با شكست اين امام نوجوان در اين مناظرات به آرزوي ديرينه خود برسند، امّا آن حضرت با بهره‌برداري از فرصتي كه دشمن فراهم كرده بود به مناظره با علماي بزرگ پرداخت و با شكست آنها برتري علمي خود را نشان داده، حقّ خود و خاندان مطهّرشان را به عنوان رهبران و پيشوايان الهي اثبات نمود و بر حلقه همراهان خود و اعتماد به نفس شيعيان بيش از پيش افزود. ‌این جلسات همچنین تكليف بسياري از شيعيان مردّد را نيز روشن ‌كرد و در تحكيم اعتقاد به امامت و ولايت، رسوا كردن دشمنان و غني سازي فرهنگ تشيع بسيار موثر بود. ‌

در دوران ۱۷سالۀ امامت امام جواد عليه‌السّلام جامعه شيعه چنان رشد یافت كه معتصم خليفه وقت از وحشت نابودي حكومت عباسيان به دست معترضان شيعي، آن بزرگوار را در سن ۲۵ سالگي به شهادت رسانيد و به دلیل اطلاع خلفای عباسی از تولّد قریب الوقوع منجی عالم هستی، سیاست خلفای عباسی بعد از شهادت این امام بزرگوار براین قرار گرفت که امامان بعدی شیعیان یعنی امام هادی و امام عسکری علیهم السّلام را تحت نظر خود محاصره یا محبوس کنند و لذا این بزرگواران تا زمان شهادتشان در مقر نظامی عباسیان، شهر سامرا، در تبعید بسر می بردند امّا خداوند برای حفظ آخرین ذخیرۀ امامت، فرمان غیبت صادر کرد تا با ظهور ایشان در زمانی که مشیت الهی اقتضا کند،  عدل و داد را در سراسر جهان برقرار سازد. انشاءا… .

موسوي زاده