پيروزي خون بر شمشير

‌از حوادثي كه بر سرنوشت رژيم شاه و انقلاب اسلامي بسيار تاثير گذاشت، حادثه خونين ۱۷ شهريور سال ۱۳۵۷ در ميدان ژاله تهران است كه به جمعه سياه معروف شد.

برخورد رژيم شاه با مردمي كه جهت بزرگداشت شهداي شب‌هاي احياي اين محل، تجمع كرده بودند چنان خشونت‌بار و غيرانساني بود كه آخرين رشته‌هاي عاطفي بين مردم و رژيم را به كلي قطع، و اين روز را به نقطه بي‌بازگشت سقوط نظام شاهنشاهي و پيروزي انقلاب اسلامي مبدل كرد. از اين تاريخ به بعد حتي كساني كه به هر دليل از پيوستن به حركت انقلابي مردم در ترديد بودند، تصميم نهايي خود را گرفتند و با پيوستن به امواج خروشان انقلاب، يكپارچگي ملت و انزواي كامل رژيم شاه را كه مدعي داشتن پشتوانه وسيع مردمي بود، رقم زدند.

تمركز بر شعار واحد و سراسري <سرنگوني نظام شاهنشاهي و تاسيس جمهوري اسلامي>، اعتصابات گسترده در سازمان‌هاي دولتي و غيردولتي به ويژه اعتصابات فلج‌كننده كاركنان صنعت نفت در سراسر كشور كه رژيم را از نظر مالي به زانو درآورد، فرار گروهي ارتشيان از پادگان‌ها و پيوستن غالب آنها به صفوف مردم، انسجام همه نيروها زير پرچم روحانيت و رهبري حضرت امام رحمت ا… عليه، افشاي مفاسد سياسي و اقتصادي وابستگان رژيم و توزيع اسناد آن بين مردم توسط كاركنان انقلابي سازمان‌ها و بانك‌ها، آغاز فرار بسياري از سران جنايتكار حكومتي به خارج از كشور و آشكار شدن بسياري از نشانه‌هاي ديگر ضعف رژيم و اقتدار انقلاب اسلامي از ۱۷ شهريور ۵۷ به بعد به اوج خود رسيد و زمينه هاي تسريع فروپاشي نظام وابسته شاهنشاهي و پيروزي انقلاب اسلامي را فراهم كرد. اگرچه پس از راهپيمائي‌هاي عظيم ۱۳ شهريور (عيد فطر) و ۱۶ شهريور كه حقيقتاً پايه‌هاي حكومت پهلوي را به لرزه درآورد شايد شاه هيچ چاره اي جز عمل به توصيه اربابان امريكائيش براي نشان دادن مشت آهنين به مردم نداشت، اما همين اقدام كه بجاي ترساندن مردم شجاعت و روحيه شهادت‌طلبي‌شان را بالا برد به فضل الهي به تير خلاصي بر حيات ننگين رژيم شاه مبدل شد و با گسترش و فشردگي قيام و سرنگوني نظام شاهنشاهي يك‌بار ديگر پيروزي خون بر شمشير را عملا محقق ساخت.  ‌

 

 

موسوي زاده