تجربهِ نلخِ دولت موقت!

پس از فرار شاه از ایران و بازگشت پیروزمندانهِ امام رحمت ا…علیه به کشور، با توجّه به وجود دولت بختیار و حمایت ارتش از این دولت، مهمترین مسأله انتقال قدرت سیاسی و ارکان حکومتی با کمترین عوارض، به انقلابیون بود که با صدور فرمان انتصاب نخست وزیر پیشنهادی شورای انقلاب یعنی مهندس مهدی بازرگان در ۱۶ بهمن ۵۷ شکل عملی بخود گرفت.

بازرگان که تا چند ماه پیش از پیروزی انقلاب، حذف شاه و امریکا را از صحنه سیاسی ایران و موفقیّت مردم را در دستیابی به اهداف اعلام شدهِ انقلاب محال می دانست، با پذیرش ظاهری مواضع ملّت به توصیه امام رحمت ا…علیه و با توجّه به تدیّن و سوابق اجرائی موفّق در دولت مصدّق و محدودیّتی که در آن زمان از سوی رهبر کبیر انقلاب برای ورود روحانیون به عرصه امور اجرائی در نطر گرفته شده بود، از نظر اعضاء شورای انقلاب برای تصدّی ریاست دولت موقّت، خیرالموجودین تشخیص داده شد و با توجّه به محدودیتهای ذاتی دولت موقّت، گمان می رفت که تا استقرار نهادهای ثابت حکومتی این دولت بتواند با کمترین آسیب بوظایف خود عمل کند.

اگرچه نخست وزیر پیشنهادی در همان جلسه معرفي در ۱۶ بهمن از تهديدات بختيار در مورد سرنگوني دولت موقت اسلامي سخن گفت و آرزوي خود را از عملي شدن چنين تهديدي كه منجر به رهائي او از اين مسئوليت سنگين خواهد شد به زبان آورد، ليكن مردم بنا به توصيه رهبر انقلاب با برپايي راهپيمايي‌هاي گسترده در سراسر كشور فرمان صادره را تاييد كرده، ضمن اعلام پشتيباني خود از نخست‌وزير منتخب شوراي انقلاب، بركناري دولت بختيار، سرنگوني رژيم شاه و استقرار حكومت اسلامي را با شدت بيشتري خواستار شدند كه در كمتر از يك هفته، با پيروزي انقلاب اسلامي در ۲۲ بهمن‌ماه همان‌سال، به تمامي خواسته‌هاي خود رسيدند. امّا عملکرد بازرگان و دولت وی در طول ۹ ماه زمامداری، با ضربات جبران ناپذیری که به انقلاب زد موجب شد که اولاً شادی اولّیهِ مردم از انتصاب وی به اندوهی جانکاه و خاطره ای تلخ تبدیل شود و ثانیاً فرصت گرانبهای روزها و ماههای اوّل پیروزی انقلاب برای استقرار درست پایه های نظام از دست رود و ثالثاً تفکرات غربگرایانهِ این دولت چنان در ارکان اجرائی کشور ریشه دواند که بعد از گذشت سالیان دراز نیز آثار سوء آن باقی بماند.

شيريني خاطرهِ تعيين اوّلين نخست‌وزير نظام اسلامي در ۱۶ بهمن‌ماه ۵۷ ، گرچه با تلخي حضور خسارت‌بار ليبرال‌ها و ملّي‌گراها و مسلمانان شيفته غرب در دولت موقت آلوده شد، اما افشا شدن عملي اين چهره‌هاي غيرانقلابي و مسلمانان غربزده، موجب شد که ملّت ایران خطر حضور ملّی گرایان و غرب باوران را در قدرت بخوبی دریابد و بخش مهمی از توطئه های دشمنان که برای اجرای منویات شوم خود به این چریانهای سیاسیِ وابسته دل بسته اند خنثی شود.

موسوی زاده