هوشمندی رهبری عامل رفع بزرگترین مانع پیروزی!

آنچه از آغاز قیام ملّت ایران برعلیه رژیم شاه، امریکا و هم پیمانانش را به موضعگیری در برابر این قیام واداشت و در طول چهل سال پس از پیروزی انقلاب نیز یک لحظه از دشمنی آنان با ملّت ایران کم نکرد موقعیت جغرافیائی حسّاس ایران، منابع سرشار نفتی آن، سرسپردگی کامل شاه به امریکا، تبدیل ارتش ایران به ابزاری برای حمایت از منافع استعمارگران در منطقه و زیانهای بیشمار و دامنه داری بود که از سرنگونی شاه نصیب آنان می شد و بهمین دلیل نیز در آستانهِ پیروزی انقلاب، سران کشورهای غربی با تشکیل جلسه در جزیره گوادولوپ فرانسه، برای نجات شاه و سرکوب انقلاب به گفتگو نشستند و قرار شد که ژنرال هایزر معاون ناتو برای این منظور به ایران عزیمت کند.  ورود مخفیانه ژنرال رابرت هایزر به ایران برای نجات رژیم شاهنشاهی و هدایت عملیات سرکوب ملّت ایران در ۱۴ دی ماه  1357یعنی یک ماه و چند روز قبل از پیروزی انقلاب صورت گرفت. این نظامی کارکشته ی امریکائی که در آن زمان معاون ناتو و فرمانده نیروی هوائی امریکا بود، به جهت آشنائی کامل با ساختار ارتش شاه و نفوذ عمیق بر فرماندهان ارتش و اطلاع کامل از میزان و نوع اسلحه های فروخته شده به ایران ظاهراً بهترین نیروی غربیان برای چنین مأموریتی به حساب می آمد. وی از سوی سران کشورهای غربی شرکت کننده در نشست گوادلوپ مآموریت داشت تا اولاً زمینه خروج شاه از کشور را فراهم کند، ثانیاً مانع فرار فرماندهان ارتش به خارج شده و آنها را به پشتیبانی از دولت بختیار وادارد و ثالثاً در صورت لزوم کودتائی خونین ‏را توسط ارتش به اجر ا درآورد.
امریکائیان گمان می کردند که با خروج شاه که محور اتحاد مخالفان بود آبی بر آتش خشم مردم خواهند پاشید و با انتصاب نخست وزیری از جبهه ی ملّی، عده ای را فریفته و زمینه ای برای اختلاف بین انقلابیون بوجود خواهند آورد و سپس با راه اندازی کودتائی مشابه کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و دستگیری رهبران قیام و کشتار وسیع مخالفان دوباره شاه را به قدرت رسانده و سلطه خود را بیش از پیش تحکیم بخشند. ‏امید هایزر در انجام موفقیت آمیز مأموریتش در انجام کودتا و سرکوب مردم، به تعویق افتادن بازگشت امام رحمت ا…علیه پس از خروج شاه از ایران بود و به این منظور هم از طریق اعلام مسدود بودن فرودگاههای کشور و القاء در خطر بودن جان امام رحمت ا…علیه در زمان بازگشت به ایران و هم از طریق تشویق توسط برخی اطرافیان ایشان که وابستگی آنان به امریکا بعداً معلوم شد، سعی کردند تا بازگشت ایشان به ایران منتفی شود، امّا دریافت هوشمندانه از شرایط کشور موجب شد تا ایشان با بی اعتنائی به تهدیدات دشمنان و تشویقات دوست نمایان و ساده لوحان، در اوج انقلاب و خطر به ایران بازگردند و با حضور خود چنان شوری در مردم بوجود آورند که برای هایزر امریکائی جز فرار و اعلام شکست استکبار در برابر قیام ملّت ایران راهی باقی نماند.   

موسوی زاده