قيامي بر مبناي بصيرت

۱۹ دي آخرين روز از دههِ بصيرت است دهه اي كه از نهم دي ماه، سالگرد قيام مردمي ضد فتنهِ امريكائي-اسرائيلي سال ۸۸، آغاز شده و به ۱۹ دي ماه، سالگرد قيام مردم قم در سال ۱۳۵۶ ختم مي گردد. قيام ۱۹ دي، قيامي است كه به بيان مقام معظّم رهبري بصيرت موقع شناسي، دشمن شناسي، مجاهدت، اقدام و فداكاري در آن موج مي زد و با شوري كه در سراسر كشور ايجاد كرد، پيروزي انقلاب اسلامي را به ارمغان آورد.
اين قيام اگرچه بنظر مي رسيد كه بر اثر چاپ مقاله اي توهين آميز عليه امام راحل رحمت ا… عليه و جوشش احساسات مردم بوجود آمده باشد، امّا ايستادگي بعدي مردم در برابر جنايات و تهديدات رژيم و گسترش دامنه اين قيام به سراسر كشور و نتايج نهائي آن نشان داد كه اين حركت از عمق آگاهي هاي اسلامي مردم سرچشمه گرفته و با حركتهاي اعتراضي بدون پشتوانه فكري بكلّي تفاوت دارد.
رژيم شاه كه با سركوب قيام مردم در ۱۵خرداد ۱۳۴۲ و تبعيد رهبر ديني-سياسي آنان، گمان مي كرد كه مخالفين مذهبي او شكست خورده و رهبر تبعيدي آنها فراموش شده، وقتي با دلبستگي باور نكردني مردم به رهبري، در فوت فرزند ايشان، روبرو شد به اشتباهي دست زد كه مقدمهِ نابودي كامل او شد. شاه پس از مشورت با مشاوران و به اميد فريب مردم و ايجاد تفرقه بين علماء ديني و بي اعتبار كردن رهبري قيام، دستور چاپ مقاله اي را صادر كرد. در اين مقاله كه به بهانه ۱۷ دي، سالروز كشف حجاب، تحت عنوان <ايران و استعمار سرخ و سياه> در روزنامه اطلاعات ۱۷ دي ۵۶ بچاپ رسيد ضمن تعريف و تمجيد از پيشرفتهاي ايران و آزادي زنان و توهين به امام رحمت ا… عليه روحانيون را به دو دسته طرفدار رژيم و مرتجع تقسيم كرد و دسته دوم را عامل بيگانه و مخالف پيشرفت كشور ناميد. ‌انتشار اين مقاله اعتراض وسيع مراجع، علماء و طلّاب حوزه علميه قم، اعلام همبستگي آنان و تعطيلي دروس حوزه را در روز ۱۸ دي به دنبال آورد و مردم قم را آماده قيام نمود.‌
در روز ۱۹ دي بازار قم تعطيل و شهر به كانون مخالفت با رژيم تبديل شد و شعار مرگ بر شاه ورد زبانها، شعاري كه خيلي زود شعار كليدي همه مخالفان در سراسر ايران گرديد.‌ بدين ترتيب چاپ اين مقاله نه تنها به تفرقه بين علماء و كاهش ارادت مردم به رهبري قيام و دلبستگي آنها به رژيم شاه منتهي نشد بلكه روحانيت را منسجم تر اعتراض به رژيم شاه را عمومي و علني و انحصار رهبري روحانيت را در قيام ضد استبدادي و ضد استكباري قطعي نمود.
رژيم شاه با به خاك و خون كشيدن قيام مردم قم، دومين اشتباه بزرگ خود را مرتكب شد، زيرا شهادت مردم به دست عمّال رژيم قيامهاي شهادت طلبانه را در ديگر شهرهاي ايران به دنبال آورد و در نهايت به سرنگوني نظام شاهنشاهي منجر گرديد. ‌

موسوي زاده