مفاسد انحصارپيام رسان تلگرام در ايران

اواخر سال گذشته بود كه با آشكارتر شدن نقش رسانه ها و شبكه هاي مجازي خارجي بويژه پيام رسان تلگرام در خدمت رساني همه جانبه به ضدانقلاب و كمك مستمر و برنامه ريزي شده براي نشر شايعات و ايجاد ناامني در كشور، مقدمات ايجاد محدوديت در دسترسي به اين پيام رسان خارجي فراهم شد و اين در حالي بود كه تلگرام با وجود داشتن بيشترين كاربر در ايران، حاضر به هيچگونه همكاري جهت جلوگيري از سوءاستفاده دشمنان، ضدانقلاب و عوامل داخلي آنها برعليه امنيت كشورمان نشده بود و شبكه هاي معاند همچنان از طريق اين پيام رسان به نشر شايعات تحريك آميز براي ايجاد اغتشاش در كشور آموزش طرز ساختن بمبهاي دست ساز و مانند آن مي پرداختند. امّا تصميم درست مسئولين در ايجاد محدوديت دسترسي به تلگرام  كه در اكثر كشورهاي پيشرفته به عنوان اقدامي عاقلانه و در جهت منافع ملّي صورت گرفته و مي گيرد، با هجمهِ برنامه ريزي شده اي از سوي افراد و جريانهاي معاند و غربگرا و خودباخته روبرو شد و دولت نيز با توجيهاتي ناموجّه و عليرغم عدم تمكين صاحبان اين پيام رسان به اصلاح رويه هاي غلط خود در قبال ايران، به بهانهِ نياز جامعه و اشتغالزائي مختصر آن، بلافاصله و باافتخار، برداشتن محدوديت دسترسي به اين پيام رسان را اعلام كرد.

اينك با آشكار شدن فزوني مفسدهِ دسترسي به تلگرام بر محاسن آن در ايران و مغايرت كاركرد آن با منافع و امنيت ملّي، عقلاي مقامات، ظاهراً مصمّم شده اند كه در مورد ادامهِ فعاليت آن تجديد نظر كنند و با تقويت پيام رسانهاي داخلي، كه در سلامت آنها ترديدي نيست و با سرعت در حال جذب كاربران ايراني هستند، به انحصار آن خاتمه دهند. بويژه آنكه اين پيام رسان با فراهم كردن مقدماتي مصمم است كه بزودي به سكوئي اقتصادي تبديل شود و با نشر واحد پول ديجيتالي بنام گرام، زمينهِ انجام معاملات بين كاربران را فراهم سازد كه با توجّه به ناتواني دولت در نظارت بر اين شبكه و تراكنشهاي مالي كه در آن صورت خواهد گرفت، علاوه بر مفسده هاي فرهنگي، اجتماعي، امنيتي بزودي شاهد مفسده ها و زيانهاي اقتصادي بيشمار و غيرقابل كنترل اين شبكه خواهيم بود كه بنا به نظر كارشناسان اقتصادي و رسانه اي مي تواند بحران اقتصادي پردامنه و غيرقابل جبراني را در كشور رقم زند. شگفت آور آنكه با وجود اين بديهيات غيرقابل ترديد در مفسدهِ حضور بي قيد و شرط و انحصاري تلگرام در ايران و عليرغم تصميم بسياري از كشورها بر محدود كردن دسترسي به اين پيام رسان، باز هم همان افراد و جريانهاي پيش گفته و معلوم الحال، به تكاپو افتاده اند تا با بدبين كردن مردم نسبت به پيام رسانهاي داخلي و تأثيرگذاري بر مقامات تصميم گير، ادامهِ اين حضور را در فضاي مجازي ايران موجب شوند

اگرچه در مفيد بودن بهره گيري از فناوريهاي ارتباطي ترديدي نيست ليكن بستر اين كار بايد به گونه اي فراهم شود كه منافع و مصالح ملّي آسيب نبيند.  ‌

موسوي زاده