اتحاديهِ عرب، ننگ جهان عرب

يك روز پس از حملهِ سه كشور شرور غربي به سوريه، اتحاديهِ عرب بيست و نهمين جلسهِسران خود را در الظهران عربستان تشكيل داد. اين اتحاديه كه از سال ۱۳۲۴ با ۷ عضو مؤسّس اردن، سوريه، عراق، عربستان، لبنان و يمن تشكيل شده و هم اكنون ۲۲ عضو اصلي و ۴ عضو ناظر دارد و قرار بود به حل مشكلات كشورهاي عربي كمك كند، به دليل وابستگي اكثر كشورهاي عضو آن به قدرتهاي بين المللي و فرمانبري از آنها، در طول دوران فعاليت خود هيچگاه نتوانسته است برمبناي اساسنامه خود در جهت رفع مشكلات و تأمين منافع و مصالح كشورهاي عضو حركت كند و عمدتاً به عنوان ابزاري برضدّ منافع كشورهاي عضو و ديگر كشورهاي مستقل مورد سوءاستفاده قدرتهاي سلطه گر جهاني قرار گرفته است. همچنانكه بمحض حملهِ كشورهاي غربي به سوريه بمنظور اسقاط دولت قانوني اين كشور عربي ضدّصهيونيست، اين اتحاديه نه تنها به دفاع از اين كشور عضو خود و محكوم كردن اين حملات نپرداخت بلكه با فشار كشورهائي همچون عربستان كه مجري آشكار سياستهاي استكبار جهاني در منطقه است و خود از تأمين كنندگان مالي حمله به سوريه و تجهيز تروريستهاي تكفيري شناخته مي شود، بمنظور همراهي با كشورهاي شرور غربي، عضويت سوريه را از اتحاديهِ عرب لغو كرد و مدتي بعد نيز حزب ا…لبنان را كه به جهت مبارزه با رژيم صهيونيستي و پيروزي براين رژيم محبوب ملتهاي عرب است، به جرم كمك به سوريه در مقابله با تروريستهاي تكفيري و مقابله با رژيم اشغالگر صهيونيستي، بنا به خواست اربابان غربي خود در شمار گروههاي تروريستي قرار داد.     ‌

اجلاس بيست و نهم اين اتحاديه نيز در حالي برگزار شد كه كشورهاي عضو آن هريك با مشكلات متعدّد روبرو هستند و انتظار مي رفت كه اين نشست بتواند گامي مثبت و عملي در جهت حل مشكلات آنان بردارد، امّا همانطور كه در بيست و هشت اجلاس قبلي اين اتحاديه مشاهده شد وقابل پيش بيني نيز بود، اين اجلاس نيز با صدور بيانيهِ پاياني خود نشان داد كه از چنان ظرفيتي براي تحقّق اهداف تشكيل خود كه حل و فصل مسائل و حل مشكلات اعضاء آن است برخوردار نيست و جز به عنوان ابزاري براي پيشبرد سياستهاي استكبار جهاني در منطقه عمل نمي كند و اگرچه در خلال نشست و در بيانيهِ پاياني آن، شعارهاي زيبائي در لزوم اتحاد كشورهاي عربي و كمك به حل مشكلات اين كشورها و همكاري منطقه اي براي برقراري امنيت و رشد اقتصادي داده مي شود ليكن تصميمات نشستهاي آن عمدتاً ديكته شده و در جهت تأمين منافع آن قدرتها و تثبيت و تحكيم رژيم غاصب صهيونيستي است. همچنانكه بيانيهِ پاياني نشست بيست و نهم نيز در حاليكه هيچ راه حل مفيدي براي حل مسائل و مشكلات كشورهاي عضو و منطقه در برنداشت، بخوبي مي تواند در جهت تقويت سياستهاي منطقه اي قدرتهاي فرامنطقه اي كاربرد داشته باشد.  ‌

موسوي زاده