مسجد مهمترین کانون فرهنگی-اجتماعی

از جمله سنتهای حسنۀ بیشماری که به برکت انقلاب اسلامی احیاء و یا ایجاد شده است، برگزاری مراسم دهۀ تکریم و غبار روبی مساجد در ده روز آخر ماه شعبان و آماده سازی این مکان های مقدّس برای پذیرش خیل مؤمنانی است که در ماه میهمانی خدا، به امید بهره مندی از الطاف آن میزبان کریم، مشتاقانه در مساجد حاضر می شوند.

براساس آموزه های دینی، حضور در مساجد به عنوان ارزشی اسلامی تلقّی می شود و بویژه در ماه رمضان، كه ماه رحمت و مغفرت است، مساجد بیشتر مورد استقبال قرار می گیرند و در كنار خانواده و مدرسه، به عنوان یكی از اضلاع سه گانه تربیت، به كانونهائی برای جذب و تربیت جوانان و نوجوانان تبدیل می شوند. امّا جهت فراهم كردن آمادگی مساجد برای میزبانی میهمانان خدا در ماه مبارك رمضان، دههِ سوم ماه شعبان به نام دههِ تكریم و غبار روبی مساجد نامگذاری شده و با هدف زمینه سازی حركت هماهنگ تر و جریان ساز مساجد به هریك از روزهای این دهه، عناوینی اختصاص می یابد. مركز رسیدگی به امور مساجد برای روزهای دههِ تكریم امسال عناوینی به این شرح برگزیده است: «مسجد، پایگاه حمایت از کالای ایرانی»، «مسجد، پایگاه تربیت کودکان و نوجوانان»، «مسجد، پایگاه تحکیم و تعالی خانواده» ، «مسجد، کانون مهرورزی و برادری»، «نماز جمعه، میعادگاه منتظران»، «مسجد، پایگاه ارائه خدمات اجتماعی»، «مسجد، کانون نقش‌آفرینی بانوی مسلمان» ، «مسجد، پایگاه انقلاب و بستر نشر فرهنگ ایثار و شهادت»، «هسته مقاومت فرهنگی» و «مسجد، پرچمدار نشر معارف قرآن و اهل بیت(ع)».

‌با مروری بر عناوین انتخاب شده برای روزهای دههِ تكریم، می توان به جایگاه و کارکرد واقعی مسجد در جامعهِ اسلامی و نیز میزان درهم آمیختگی این نهاد عبادی-سیاسی با زندگی مسلمانان و لزوم بازنگری در رسالت متولیان مساجد پی برد. براین اساس و با توجّه به چگونگی كاركرد مسجد در صدر اسلام و تا قرنها پس از آن، لازم است كه مساجد از شكل كنونی، كه تنها برای اقامه یك یا چند وعده نماز بكار گرفته می شوند، خارج شده و بر اساس نیاز های جامعه برنامه ریزی شوند.

بیگمان تعیین دهۀ تکریم و غبارروبی مساجد بمنظور آماده سازی این مکانهای مقّدس برای پذیرائی از میهمانان خدا در ماه مبارک رمضان اقدامی شایسته است که باید استمرار یابد، لیکن اکتفا به ده روز برای آماده سازی مساجد و دلخوشی به رونق یکی دو ماهۀ این نهادهای مقدّس نباید هدف نهائی برنامه ریزان باشد، بلکه باید برای بهینه سازی استفاده از این کانونهای فرهنگی و اجتماعی بسیار مؤثّر، این آماده سازی ها دائمی شود و با تعمیم برنامه ریزیهای محتوائی به دیگر ماههای سال و بهره گیری از تجارب موفّق مساجدی که در تمام طول سال پررونق و فعّال هستند، بهره مندی جامعه از مساجد روز به روز افزایش یابد. انشاءا… .

موسوي زاده