آشنایی کامل با بهترین جاذبه های گردشگری ایذه

۲۱۶ بازديد
آشنایی کامل با جاذبه های گردشگری ایذه

ایذه یک شهر تاریخی است و آ‌ثاری از زمان‌های بسیار قدیم در آن به جا مانده است. این شهر در روزگار عیلامیان اهمیت و عظمت بسیار داشته و مرکز آن آنزان یا آشتیان بوده و در عهد ساسانیان نیز نام و اعتبار داشته است

ایذه یک شهر تاریخی است و آ‌ثاری از زمان‌های بسیار قدیم در آن به جا مانده است. این شهر در روزگار عیلامیان اهمیت و عظمت بسیار داشته و مرکز آن آنزان یا آشتیان بوده و در عهد ساسانیان نیز نام و اعتبار داشته است. در کتابهای تاریخی و جغرافی دوران بعد از اسلام نیز نام این شهر ذکر شده است. مقدسی و ابن‌خرداد و یاقوت حموی از ایذه نام برده‌اند. آتشکده‌ای هم در آن شهر بود که تا زمان هارون‌الرشید فروزان بوده است.
«استرنج» می‌نویسد: ایزج به پل سنگی بزرگی که در آن شهر روی کارون بسته بودند معروف بود. پل مزبور را یاقوت از عجایب جهان شمرده است. این پل که خرابه‌های آن هنوز دیده می‌شود، بنام مادر اردشیر بابکان (خزهزاد) نامیده می‌شود. کلمه ایذه در زمان اتابکان لر کمتر بکار رفت و به جای آن مالمیر (مال امیر) نامیده شد. کلمه ایذه در قرن‌های گذشته به کلی متروک شده بود تا در دوره پهلوی مجددا مورد استفاده قرار گرفت.
در این میان ایذه، با قدمتی به درازای تمدن ایران زمین و ژرفای فرهنگ و تاریخ عیلام و انشان و آنزان و ایذج و مالمیر و با طبیعی به رنگارنگی دشت های گل سوسن، کوه های سر به فلک کشیده منگشت، دریاچه نیلگون کارون سه و باغات بکر و سرسبز کرانه آن، آبشار شیوند و چشمه ساران منگشت گزینه مطلوبی برای هر عاشق تاریخ و طالب طبیعتی است که قصد سیر و سیاحت و ایرانگردی در نوروز را در سر دارد.

اما متاسفانه پتانسیل های گسترده ایذه نتوانسته است دوستداران ایرانگردی را به منطقه بکشاند چراکه اصولاَ ما نتوانسته ایم پتانسیل های شهرمان را به دیگران نشان دهیم و وقتی مسافری نداند که ایذه کجاست و دارای چه جاذبه های گردشگری و ایرانگردی است، چه انتظاری می توان داشت که به منطقه بیاید و از آثار باستانی و طبیعت ایذه و اطراف آن دیدن کند و با این کار به ایجاد اشتغال و توسعه پایدار منطقه کمک نماید.

همچنین یکی از مراکز دیدنی این شهر نقوش کول فره است. کتیبه کول فره در انتهای دشت ایذه قرار دارد. در این اثر نقوش بدیع و حیرت‌انگیزی از صورتهای شاه، فرمانروا، زن، مرد، اسرا و جانورانی چون گاو، گاومیش و گوسفند حجاری شده‌اند. نقوش این کتیبه در حال نیایش و احترام و حمل هدایا و تقدیس رب‌النوع یا امیر دیده می‌شوند. این اثر به دوران حکومت عیلام (قبل از میلاد) مربوط است و از آثار بسیار مهم باستانی استان خوزستان به شمار می‌رود.
 

صنایع و معادن

از صنایع و معدن ایذه اطلاعات مستندی در دست نیست.

کشاورزی و دام داری

شغل اصلی مردمان شهرستان ایذه کشاورزی و دامداری می باشد. آب مورد نیاز برای کشاورزی از چاه های نیمه عمیق تامین می شود. از مهم ترین فرآورده های کشاورزی این شهرستان می توان گندم، جو، تره بار و برنج را نام برد. انواع فرآورده های دامی و لبنی از جمله تولیدات بخش دامداری شهرستان بوده و دام و فرآورده های دامی از محصولات صادراتی این منطقه محسوب می شوند.

وجه تسمیه و پیشینه تاریخی

این شهر در زمان عیلامیان«اسپیر»، درزمان‌هخامنشیان«انزان»و در زمان استیلای عرب«ایزج» یا «ایرج» نامیده می شد. سکه های متعددی از طلا، نقره و مس به دست آمده اند که بر آن ها با خط کوفی کلمه «ایزج» یا «ایرج» حک شده است. ایذه یک شهر تاریخی می باشد که آثاری از زمان های بسیار قدیم در آن به جا مانده است. این شهر در روزگار عیلامیان اهمیت و عظمت بسیار داشته، مرکز آن «انزان» یا «انشان» بود و در عهد ساسانی نیز نام و اعتبار داشته است. در کتابهای تاریخی و جغرافیایی دوران بعد از اسلام نیز نام این شهر ذکر شده است. آتشکده ای هم در آن شهر بود که تا زمان هارون الرشید فروزان بوده است. مورخین می نویسند: ایزج به پل سنگی بزرگی که در آن شهر، روی کارون بسته بودند معروف بود. پل مزبور را یاقوت از عجایب جهان شمرده است. این پل که خرابه های آن هنوز دیده می شود به نام مادر اردشیر بابکان «خزهزاد» بود. کلمه ایذه درزمان اتابکان لر کم تر به کار می رفت و به جای آن مالمیر(مال امیر) نامیده شد. کلمه ایذه در قرن های گذشته به کلی متروک شده بود تا در دوره پهلوی مجددا مورد استفاده قرار گرفت.

روستای جنگه

جنگه، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان ایذه در استان خوزستان است . این روستا در دهستان سوسن شرقی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۵۲ نفر (۱۲۴خانوار) بوده است .

آدرس :خوزستان – ایذه دهستان سوسن شرقی



اشکفت سلمان

زرگترین خط نوشته میخی ایلام‌ نو نیایشگاه تاریشا یا اشکفت سلمان، بزرگترین خط نوشته میخی ایلام‌ نو را در خود جا داده است. در اشکفت سلمان چهار نقش برجسته وجود دارد که دو تای آن داخل غار و دو تای دیگر در خارج از غار دیده می شود. بزرگ ترین نوشته خط میخی از دوره ایلامی در این غار موجود است که از زمان شاهک عیلامی، شاه بومی آیا پیریا آیاتم، به جای مانده و همچنین برای نخستین بار حضور مصور زن، دوشادوش مرد در نقش برجسته های این غار دیده شده است. در نقوش، «هوهین»، همسر و خواهر شاهک، در یک مراسم آیینی شرکت کرده و کاهن بزرگ در جلوی آنها به چشم می خورد. این نشانه ها مشخص می کند اشکفت سلمان نیایشگاه «تاریشا» بوده و غار دیگری در کنار این اشکفت در دوره ایلخانی به مکانی مقدس تبدیل شده و رو به روی آن ساخت و سازه های مذهبی شکل گرفته است.

ن‍ی‍‍ای‍ش‍گ‍‍اه ‌ت‍‍اری‍ش‍‍ا یا اشکفت در جنوب ایذه بزرگترین خط نوشته میخی “عیلام نو” را در خود جا داده‌ و درب‍رگ‍ی‍رن‍ده ‌چ‍‍ه‍‍ارن‍ق‍ش‌ب‍رج‍س‍ت‍ه‌‌ عی‍لام‍‍ی ‌‌اس‍ت ‌ک‍ه‌ ن‍ی‍‍ای‍ش‌”‌ه‍‍ان‍‍ی” پ‍‍ادش‍‍اه‌ م‍ح‍ل‍‍ی‌‌ آی‍‍اپ‍ی‍ر ب‍ه‌‌ه‍م‍ر‌اه‌ وزی‍ر و خ‍‍ان‍و‌اده‌‌اش ‌ر‌ا ب‍ه‌ن‍م‍‍ای‍ش‌ گ‍ذ‌اش‍ت‍ه ‌‌اس‍ت‌.




آبشار شیوند

آبشار شیوند ایذه در موقعیت جغرافیایی E501117 N313628 در استان خوزستان واقع است. روستای شیوند به دلیل همجواری با دریاچه سد و رودخانه کارون از یکسو و رشته کوههای زاگرس با جنگلهای بلوط، رودخانه ها، آبراهها، آبشارها، صخره‌‎ها و نیز برخورداری از طبیعت مطلوب از سوی دیگر از جذابیتهای بی نظیری برای گردشگری برخوردار است. منطقه شیوند بخشی از مناطق حفاظت شده شالو و منگشت است.روستای شیوند از سه روستای بزرگ شیوند، روستای نوشیوند و پشت آسیاب تشکیل شده و از توابع دهستان دنباله رود شمالی، بخش دهدز شهرستان ایذه محسوب می شود. این روستا در دل منطقه حفاظت شده منگشت و شالو واقع شده که رودخانه کارون از شـــرق آن می گذرد. آبشار بلند و مرتفع روستای شیوند نیز از دل کوه فاصله ای حدود چهار کیلومتر را طی می کند و به دریاچه می ریزد.

برای رفتن به شیوند باید در جاده ایذه- دهدز اندکی پس از سد کارون 3 از یک راه انحرافی که در سمت راست جاده است به سمت دریاچه برویم و در ساحل دریاچه با شناور های مخصوص (بارج) به سوی دیگر رویم. این مسیر در حدود چهارده کیلومتر طول دارد و بارج آن را در حدود یک ساعت و نیم می پیماید. در ساحل چپ دریاچه پس از پیمودن یک راه روستائی سه و نیم کیلومتری سربالا با اختلاف ارتفاع 330 متر و پس از گذشتن از روستاهای شهرک، ده کهنه و سرآسیاب به روستای مرغاب می رسیم. برای رفتن به آبشار باید از مرغاب، یک راه مال رو 1500 متری با اختلاف ارتفاع 180 متر را طی کنیم. در طول این مسیر مناظر زیبائی از حرکت رودخانه در میان درختان به وجود آمده که بسیار دیدنی است. آبشار شیوند در دامنه کوه منگشت و در جنوب شرقی شهرستان ایذه واقع گردیده و یکی از جلوه های زیبای طبیعت خوزستان است.



آبشار توف اسپید

آبشار توف اسپید در موقعیت جغرافیایی N313409 E500656 در استان خوزستان واقع است. این منطقه شامل دو آبشار بزرگ است که به آبشارهای اول و دوم توف اسپید شهرت دارند. این آبشارها در منطقه حفاظت شالو و مونگشت در استان خوزستان قرار دارند و از ارتفاعات این منطقه سرچشمه میگیرند. آبشارهای تف اسپید یا توف سفید در 34 کیلومتری جنوب شرقی شهرستان ایذه در میان صخره هایی عظیم قرار گرفته اند. در فصل زمستان و سردشده هوا این آبشارهای یخ زده و مناظر زیبایی ایجاد می کنند. این آبشارها از طریق شهرستان ایذه، مسیر صعود به قله مونگشت از دره شناز و گردوسون قابل دسترسی هستند.

منطقه حفاظت شده شالو و منگشت با مساحت ۱۲۹۹۱ هکتار واقع در استان خوزستان، شهرستان ایذه در سال ۱۳۷۸ حفاظت شده اعلام شد. قسمت عمده منطقه کوهستانی برف‌گیر و ارتفاع آن بین ۷۸۰ تا ۳۲۰۰ متر از سطح دریاست. متوسط دما و بارندگی سالیانه ۲۲ درجه سانتیگراد و ۵۵۰ میلیمتر موجب تشکیل اقلیم نیمه‌مرطوب معتدل در ناحیه شده‌اند. رودخانه پرآب کارون در شرق منطقه جریان دارد. منطقه با پوشش جنگلی بسیار خوب و زیبا از غنای زیستی جانوری و گیاهی خوبی برخوردار است. بلوط ایرانی گونه درختی شاخص و غالب منطقه به شمار می‌رود. علاوه بر آن گونه‌های بنه، کلخنگ، انجیر و کیکم در منطقه می‌رویند.گونه‌های مهم جانوری منطقه عبارتند از: پلنگ، خرس قهوه‌ای، سنجاب ایرانی، کبک، تیهو، کمرکلی، سنگ‌چشم و دارکوب.

جلوه‌های زیبای طبیعی، وجود رودخانه کارون در نزدیکی منطقه و راه‌های دسترسی مناسب، زمینه فعالیت‌های گردشگری را در منطقه فراهم نموده‌اند. کوهستان منگشت در شهرستان‌های لردگان و ایذه، مرکب از کوه‌های تنوش، ناشلیل، زردحلقه، نشا، سه‌پران، سرچاه، قوچه، بدرنگان، برآفتاب، کله، کلمه و دوزرد قرار دارد. بلندترین قله این کوهستان سه هزار و ششصد و سیزده متر ارتفاع دارد که در ۵۵ کیلومتری جنوب شرقی ایذه و در پنجاه و دو کیلومتری گرمان و در سیزده کیلومتری شمال غربی روستای لیراب واقع شده است. رودخانه‌های هلایجان، آب زردک، صیدون از دامنه‌های غربی، لیراب و سمه از دامنه جنوبی، خرسان و کارون از دامنه‌های شرقی این کوهستان سرچشمه می‌گیرند. بخش عظیمی از این کوهستان را جنگل‌های نسبتاً انبوه پوشانیده و در انتهای آن دریاچه‌ای به نام «بوندان» ایجاد شده است.



اقامتگاه بوم گردی الیما

یکی از زیباترین و منحصر به فردترین مناطق طبیعی ایران منطقه ایذه است. در طبیعت این منطقه جنگل های بلوط بر دامنه های سنگی و سر سخت کوه های زاگرس گسترده شده است. در میان هر دره ای چشمه یا رودی از سرچشمه های رودخانه کارون جاری است. قرار گیری دریاچه های سد کارون 3 و 4 در این منطقه زیبایی اینجا را دو چندان می نماید. در طبیعت این منطقه دشت های مخملی، دریاچه هایی وسیع، چشمه های زلال، رودخانه های خروشان و آسمان آبی دست در دست هم داده اند تا هر بیننده ای را به حیرت وادار نمایند.

اقامتگاه الیما در دل این طبیعت بکر قرار گرفته شده تا با مهیا کردن تمامی امکانات رفاهی و تفریحی امکان سفر و اقامت در این منطقه را برای تمام کسانی که به طبیعت عشق می ورزند فراهم نماید. اقامتگاه بومگردی الیما خانه ای روستایی، واقع در روستای تکاب همجوار تالاب بندون و محوطه باستانی شهسوار در فاصله هفت کیلومتری شهر باستانی ایذه قرار گرفته است. اقامتگاه الیما دارای معماری چشم نواز و زیبا با ظرفیت 35 نفر می باشد. به جهت حفظ معماری سنتی رعایت اصول اقامتگاه بومگردی، اتاق ها فاقد سرویس بهداشتی و حمام می باشند که البته 4 سرویس بهداشتی شامل توالت ایرانی و فرنگی و چهارحمام به طورجداگانه برای خانم ها و آقایان تعبیه شده است.

الیما یک خانه باغی 2200 متری هست که شامل 700 متر باغ مرکبات می باشد. فضای داخلی الیما به چادر سیاه، تخت های سنتی و میز و صندلی چوبی جهت لذت بردن بیشتر از فضای خانه باغ و خانه تجهیز شده است. این اقامتگاه پایبند به اصول فرهنگی و زیست محیطی می باشد و در راستای توسعه پایدار گردشگری روستایی به ارائه خدمات اقامتی، پذیرایی و گردشگری می پردازد. بخشی از درآمد الیما صرف ابعاد مختلف پایداری گردشگری در منطقه می شود و بر این باور است که با یاری گردشگران مسئول می تواند سهم بسازیی در حفظ میراث طبیعی و فرهنگی شهرستان ایذه داشته باشد.

خدمات : 1- دورشکه سواری 2- دوچرخه سواری 3- ورزش های گروهی مانند والیبال و فوتبال 4- بازی های گروهی 5- پرنده نگری 6- عکاسی از طبیعت 7- شب نشینی در چادر سیاه و دور آتش.



پل تاریخی شالو

«پل شالو» یکی دیگر از جاذبه‌های گردشگری و تاریخی استان خوزستان است که در شهرستان ایذه قرار گرفته و دارای قدمتی بالغ بر چندین هزار سال است. به نظر می‌رسد که این اثر باستانی در مسیر جاده‌ی «دزپارت» از جاده‌های باستانی ایران و به عنوان گذرگاهی مهم احداث شده است. به وضوح می‌توان هنرمندی سازندگان پل را در کنار تدبیر معمار آن مشاهده کرد که اثری شگرف را برای آیندگان به ارمغان گذاشته‌اند. این پل تاریخی با دو ستون رفیع، محکم، دو طناب ضخیم و بسیار مقاوم ساخته شده است که متاسفانه پس از آبگیری «سد کارون ۳»، پل شالو زیر آب رفت و همراه خود، سرفصل‌های ثبت شده از کتاب تاریخ ایران کهن را که خود شاهد آن بود، به عمق آب فرو برد. به نظر می‌رسد وجه تسمیه این پل تاریخی به شالو، به دلیل قرارگیری آن در محل زندگی طایفه‌ی شالو است که پس از گذشت چند صد سال، همچنان به این نام، شناخته می‌شود.




سنگ‌ نگاره کول فرح

سنگ‌ نگاره کول فرح یکی از آثار تاریخی استان خوزستان است که در منطقه‌ای به نام تنگ* کول فرح در 7 کیلومتری شمال شرقی ایذه قرار دارد.

سنگ‌ نگاره کول فرح شامل 6 نقش برجسته است که به دوران عیلامیان (ایلام کهن) تعلق دارد و با توجه به تصاویری که در این سنگ‌نگاره نقش بسته و بقایایی همچون گورها، کانال آب، ساختمان‌ها و مناطق دیده‌بانی که از محل زندگی مردمان آن روزگار در میان کوه‌ها باقی مانده، می‌توان گفت که این محل پرستشگاه نارسینا (یکی از خدایان ایلامی) بوده است.



دشت سوسن
 

دشت سوسن یکی از جاذبه‌های طبیعی استان خوزستان است که در 35 کیلومتری شمال غربی شهرستان ایذه قرار دارد.

دشت سوسن یکی از گذرگاه‌های رودخانه خروشان کارون است و توسط این رود به دو بخش شرقی و غربی تقسیم می‌شود. در واقع عبور رود کارون از میان دشت سوسن، موجب پیدایش اراضی حاصلخیز در این ناحیه شده است. این دشت از ماه بهمن تا خرداد، طبیعت بسیار زیبایی می‌یابد به طوری که در این ایام افراد بسیاری به این منطقه مراجعه می‌نمایند تا از زیبایی چشم‌نواز آن بهره ببرند.

دشت سوسن علاوه بر طبیعت بسیار زیبا، دارای غنای بسیار بالای آثار تاریخی همچون تپه‌های باستانی، پل و بَرد گوری‌ها (سنگ‌ مزار به شکل شیرهای سنگی که به عنوان نمادی از شجاعت و دلیری شخص متوفی بر روی مزارها نصب می‌شده است) می‌باشد. وجود دو عامل زمین‌های حاصلخیز و راه‌های ارتباطی با دیگر نقاط در گذشته، عامل مهمی در پیدایش آثار و اماکن متعدد در این ناحیه بوده است که اکنون در جای جای بخش سوسن* دیده می‌شود. یکی از این راه‌ها که اصفهان و فلات مرکزی ایران را به شوش و بین‌النهرین متصل می‌کرده، راه دز- پارت است که در هر 5 فرسنگ آن، قلعه‌هایی ساخته شده که به نظر می‌رسد برای رفاه کاروانیان در طول مسیر ساخته شده و هنوز آثار آن‌ها موجود است. این راه از اصفهان به دهدز و با گذر از پل شالو، به دو شاخه شده که یکی به ایذه منتهی می‌شود و دیگری در امتداد رود کارون ادامه یافته است. در این منطقه هنری لایارد، در دو طرف رود نشانه‌هایی از یک جاده سنگفرش قدیمی دیده و می‌گوید: «بدون شک به همان جاده‌ای که در دره شوش دیده بود، ارتباط پیدا می‌کرده است. این جاده معروف به اتابکی بوده ولی بایستی خیلی پیش از اتابکان احداث شده باشد. احتمالاً ویرانه‌های این جاده، بقایا و آثار یک شاهراه بزرگ قدیمی است که از زمان داریوش احداث شده و دره شوش را به پرسپولیس مربوط می‌ساخته است».



روستای شیوند

روستای شیوند به دلیل همجواری با دریاچه سد و رودخانه کارون از یکسو و رشته کوههای زاگرس با جنگلهای بلوط، رودخانه ها، آبراهها، آبشارها، صخره‌‎ها و نیز برخورداری از طبیعت مطلوب از سوی دیگر از جذابیتهای بی نظیری برای گردشگری برخوردار است. منطقه شیوند بخشی از مناطق حفاظت شده شالو و منگشت است.روستای شیوند از سه روستای بزرگ شیوند، روستای نوشیوند و پشت آسیاب تشکیل شده و از توابع دهستان دنباله رود شمالی، بخش دهدز شهرستان ایذه محسوب می شود. این روستا در دل منطقه حفاظت شده منگشت و شالو واقع شده که رودخانه کارون از شـــرق آن می گذرد. آبشار بلند و مرتفع روستای شیوند نیز از دل کوه فاصله ای حدود چهار کیلومتر را طی می کند و به دریاچه می ریزد. برای رفتن به شیوند باید در جاده ایذه- دهدز اندکی پس از سد کارون 3 از یک راه انحرافی که در سمت راست جاده است به سمت دریاچه برویم و در ساحل دریاچه با شناور های مخصوص (بارج) به سوی دیگر رویم. این مسیر در حدود چهارده کیلومتر طول دارد و بارج آن را در حدود یک ساعت و نیم می پیماید. در ساحل چپ دریاچه پس از پیمودن یک راه روستائی سه و نیم کیلومتری سربالا با اختلاف ارتفاع 330 متر و پس از گذشتن از روستاهای شهرک، ده کهنه و سرآسیاب به روستای مرغاب می رسیم. برای رفتن به آبشار باید از مرغاب، یک راه مال رو 1500 متری با اختلاف ارتفاع 180 متر را طی کنیم. در طول این مسیر مناظر زیبائی از حرکت رودخانه در میان درختان به وجود آمده که بسیار دیدنی است. آبشار شیوند در دامنه کوه منگشت و در جنوب شرقی شهرستان ایذه واقع گردیده و یکی از جلوه های زیبای طبیعت خوزستان است. آبشار شیوند آبشاری زیبا در استان خوزستان است که در ۳۰ کیلومتری ایذه در روستای شیوند واقع شده . ارتفاع این آبشار ۹۰ متره و در دامنه های شرقی کوه منگشت قرار داره. برای رفتن به این آبشار باید در جاده ایذه- دهدز کمی بعد از سد کارون ۳ از یک سمت راست جاده است به سمت دریاچه بریم و در ساحل دریاچه با شناور های مخصوص (بارج) به سوی دیگر رفت. بارج فقط اهالی رو جابه جا نمی کنه. آنقدر بزرگه که تراکتور و ماشین آلات سبک و سنگین رو هم جابه جا کنه. این مسیر ۳/۱۴ کیلومتر طول دارد و بارج آن را در حدود یک ساعت و نیم طی میکنه. در ساحل چپ دریاچه پس از پیمودن یک راه روستائی ۵/۳ کیلومتری سربالا با اختلاف ارتفاع ۳۳۰ متر و پس از گذشتن از روستاهای شهرک، ده کهنه و سرآسیاب به روستای مرغاب می رسیم. حرکت رودخانه در میان درختان در این مسیر منظره زیبایی ساخته. این آبشار از جاذبه های دیدنی و طبیعی روستای شیونده. آبشار شیوند در ارتفاعات پوشیده از جنگل های زیبای بلوط در دل منطقه گردشگری و حفاظت شده منگشت از توابع شهرستان دهدز استان خوزستان قرار دارد و فاصله آن تا اصفهان ، از مسیر جاده بروجن-لردگان بسمت خوزستان ، در حدود 260 کیلومتر است. برای دسترسی به این آبشار ، بایستی با استفاده از شناورهای مخصوص (بارج) حدود 14 کیلومتر را که بصورت رفت و برگشت ، که در حدود 3 ساعت طول می کشد بر روی دریاچه زیبای سد کارون 3 طی نمایید و شاهد طبیعت زیبای زاگرس پوشیده از جنگل مشرف به دریاچه باشید. در ساحل چپ دریاچه پس از پیمودن یک راه روستائی سه و نیم کیلومتری به سمت بالا با اختلاف ارتفاع 330 متر و پس از گذشتن از روستاهای شهرک، ده کهنه و سرآسیاب به روستای مرغاب می رسیم. برای رفتن به آبشار باید از مرغاب، یک راه مال رو 1500 متری با اختلاف ارتفاع 180 متر را طی کنیم. در طول این مسیر مناظر زیبائی از حرکت رودخانه در میان درختان به وجود آمده که بسیار دیدنی است. بهترین فصل بازدید از این منطقه زیبا که در دل منطقه حفاظت شده منگشت قرار دارد ، از اواخر زمستان تا اوایل اردیبهشت ماه است. آبشار شیوند ایذه بهشتی پنهان در پس آب های فراوان دریاچه سد کارون ۳ است که تاکنون بکر و دست نخورده باقی مانده است. روستاهای شیوند از سه روستای بزرگ شیوند، نوشیوند و پشت آسیاب به فاصله ۱ کیلومتر از یکدیگر و به شکل یک سه گوش قرار دارند، به گونه ای که رودخانه شیوند از میان این سه روستا رد می شود. این روستاها در دل منظقه حفاظت شده منگشت و شالو جای گرفته اند که رودخانه کارون از خاور آن می گذزد. آبشار بلند شیوند نیز از دل کوه فاصله ای حدود ۴ کیلومتر را می پیماید و به دریاچه می ریزد. روستای شیوند به دلیل همجواری با دریاچه سد و رودخانه کارون از یک سو و رشته کوه های زاگرس با جنگلهای بلوط، رودخانه ها، آبراه ها، آبشارها، صخره‌‎ ها و نیز برخورداری از طبیعت مطلوب از سوی دیگر، از جذابیت های بی نظیری برای گردشگری برخوردار است. از بیشترین گونه های گیاهی منظقه شیوند می توان به درختان بلوط با تاژ گسترده و گیاهان بن سرخ، پونه، کتیرا، که کاربرد دارویی دارند و پوشش بسیار خوب گیاهان برای چرای دام است اشاره کرد. از مهمترین گونه های جانوری نیز می توان به شغال، گرگ، روباه، خرگوش، قوچ، میش، بز کوهی، گراز، خرس و کبک اشاره کرد. برای رفتن به شیوند باید در جاده ایذه به دهدز، اندکی پس از سد کارون ۳ از یک راه انحرافی که در سمت راست جاده است به سمت دریاچه برویم و در ساحل دریاچه با شناور های مخصوص (بارج) به سوی دیگر رویم. این مسیر در حدود ۱۴ کیلومتر طول دارد و بارج آن را در حدود یک ساعت و نیم می پیماید. در ساحل چپ دریاچه پس از پیمودن یک راه روستائی سه و نیم کیلومتری سربالا با اختلاف ارتفاع ۳۳۰ متر و پس از گذشتن از روستاهای شهرک، ده کهنه و سر آسیاب به روستای مرغاب می رسیم. برای رفتن به آبشار باید از مرغاب، یک راه مال رو ۱۵۰۰ متری با اختلاف ارتفاع ۱۸۰ متر را طی کنیم. در طول این مسیر مناظر زیبائی از حرکت رودخانه در میان درختان به وجود آمده که بسیار دیدنی است. آبشار شیوند در دامنه کوه منگشت و در جنوب شرقی شهرستان ایذه واقع گردیده و یکی از جلوه های زیبای طبیعت خوزستان است. با توجه به موقعیت جغرافیایی آبشار شیوند و گرمای این منطقه در فصل تابستان، بهترین فصل بازدید از آبشار اوایل بهار می باشد
تا كنون نظري ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در فارسی بلاگ ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.